جک

«لغت نامه دهخدا»

[جِک ک] (ع اِ) فرورفتگی است مانند زاویهء منفرجه در دیوار که به خارج میل دارد. مقابل رِخّ. (دزی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر