جکش بهدر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ شَ بَ هَ رَ] (اِخ)(1) یکی از دو نام مار افسانه یی منسوب به ستارهء زحل در نزد هندوان و نام دیگرش «سَنَک» است. رجوع به تحقیق ماللهند ص 261 شود.
(1) - Cakshabhadra.