جکن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ کَ] (اِ) چکن. نوعی پارچهء زرکش بوده است که بهترینش را از افتکون می آورده اند :
جکن را طلب کرد از افتکون
که رنگین و با جامه آمد برون.نظام قاری.
افتکون نام جائی است که از آنجا جکن خوب آرند. (فهرست دیوان البسهء نظام قاری). و نیز رجوع به چکن و چکن دوزی در همین لغت نامه شود.