جگرآشامی

«لغت نامه دهخدا»

[جِ گَ] (حامص مرکب) کار جگرآشام :
هوشمندی جگرآشامی و تن فرسایی است
بر جنون زن که در او چاشنی رسوایی است.
طالب آملی (از آنندراج).