«لغت نامه دهخدا»
[جِ گَ کَ] (اِ مرکب) امعاء و رودهء گوسفند باشد که آنرا با گوشت و مصالح پر کرده باشند و بعربی عصیب خوانندش. (برهان) (ناظم الاطباء). ظاهراً سختو. جهودانه. چرغند. رونج. کیپا. مبار. گدک. چرب روده. عصیب. نکانه. نقانق. زناج. (حاشیهء برهان قاطع چ معین).