«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع مص) زدن. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). || جَلَتَتْ اَلْیَتُهُ؛ پایین آمد اَلْیهء او در ران وی. (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء).