جمار

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (ع اِ) جِ جمره. سنگریزه ها. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) :
پس از میقات حج و طوف کعبه
جمار و سعی و لبیک و مصلی.خاقانی.
- جمارالحج؛ سنگریزه هایی را گویند که بدانها رمی شود. (منتهی الارب). رجوع به جمرات شود.
- جمار ثلاث؛ رمی سه سنگ ریزه که از مناسک حج است. رجوع به جمرات شود.
- || (اصطلاح عرفان) جمار ثلاث نزد صوفیه عبارت است از نفس، طبع و عادت. رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون در ذیل کلمهء حج شود.