جمال الدین بحرق

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لُدْ دی] (اِخ)محمدبن عمر بن مبارک یا محمد بن عمر حمیری حضرمی شافعی فقیه نحوی لغوی. وی در علوم متداول دستی توانا داشت، تألیفاتی دارد. او راست: 1 - تحفه الاحباب و طرفه الاصحاب. 2 - السیره النبویه. 3 - شرح لامیه الافعال ابن مالک. 4 - شرح الملحه. 5 - مختصر الاذکار. 6 - نشر العلم فی شرح لامیه العجم. وی به سال 930 ه . ق. در 61 سالگی درگذشت. (معجم المطبوعات ص 532) (ریحانه الادب ج 1 ص 145).