جمال الدین خجندی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لُدْ دی نِ خُ جَ] (اِخ) عوفی وی را در شمار بزرگان شعرای عراق نام برده و اشعار و غزلیاتی از او نقل کند. او راست:
ای ز نرگس قدمت خودبین تر
وز بنفشه کلهت پرچین تر
دمبدم آن رخ گلرنگ خوشت
هست از باد سحر گلچین تر
رحمتی در دل سنگین آور
ای ز جانم دل تو سنگین تر
ای که بر خاک درت باد صباست
ناتوان تر ز من و مسکین تر
تلخی پاسخت آخر تا کی
ای دهانت ز شکر شیرین تر.
رجوع به لباب الالباب محمد عوفی ص 220 شود.