«لغت نامه دهخدا»
[جَ بِ اِ فَ] (اِخ)فتح الله. از شاعرانی است که در عهد شاه تهماسب ثانی صفوی بمقامی عالی رسید و اخیراً از طرف نادرشاه به خراسان مأمور شد و بفاصلهء 10 سال یعنی بسال 1146 یا 1148 ه . ق. به امر نادر بقتل رسید. او راست: اگر زنم بلب از دست آن نگار انگشت شود چو غنچه ز خون دلم نگار انگشت برآید از رگ من ناله گر بخارم تن بدان مثابه که مطرب زند بتار انگشت. بتلخ کامی ایام شاد باش و مزن بشهد کاسهء هر سفله زینهار انگشت. (از ریحانه الادب ج1 ص281) (از مجمع الفصحاء ج2 ص92).