جنازه کش

«لغت نامه دهخدا»

[جَ / جِ زَ / زِ کَ / کِ] (نف مرکب) آنکه جنازه را بردارد. (آنندراج) :
اغیار را جنازه کشی غیر ما نبود
ما بهر خاطر تو بلاها کشیده ایم.
آصفی (از آنندراج).