«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع مص) مجانفه. (اقرب الموارد). مجانبت: لج فی جناف قبیح، ستیزه کرد در مجانبت اهل خود. (منتهی الارب). رجوع به مجانفه شود.