جنبذ

«لغت نامه دهخدا»

[جُمْ بُ] (ع اِ) شکوفهء انار. || غنچهء ناشکفته از هر درخت. || گنبد. (منتهی الارب) (آنندراج). و به این معنی دزی (ج1 ص222) بفتح باء ضبط کند. رجوع به دزی شود.