«لغت نامه دهخدا»
[جِ سِ فِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح منطق) آن جنس که بالای نوع الانواع بود جنس سافل باشد چه شیب او جنسی دیگر نبود. رجوع به اساس الاقتباس ص29 و کشاف اصطلاحات الفنون شود.