«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (ع ص) گول و بدخوی که بر طعام همه را دشمن گیرد. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج). رجوع به مادهء بعد شود.