«لغت نامه دهخدا»
[جَ وَ دَ] (مص مرکب)جنگ کردن. (فرهنگ فارسی معین) : نه بیند کسی پشت ما روز جنگ اگر چرخ جنگ آرد و کوه و سنگ. فردوسی. تو بنشین گر او با تو جنگ آورد بر او تیغ تو کار تنگ آورد.نظامی.