جنگ سود

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ص مرکب) آنکه از جنگ کسب فایده و سودی کند. (ناظم الاطباء). کسی که سود خود را در جنگ بیند یا کسی که فرسودهء جنگ باشد. و این کنایه از جنگ آزموده و تجربه کار است. (آنندراج) :
درآمد بر او زنگی جنگ سود
بیک ضربت از تن سرش را ربود.نظامی.