«لغت نامه دهخدا»
[جَ نَ هی ی] (ع اِ) شاخ باریک درختی. (منتهی الارب) (آنندراج). خیزران یا عسطوس. (ذیل اقرب الموارد). نی هندی و شاخهء باریک. (ناظم الاطباء).