جنیبت کش

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ کَ / کِ] (نف مرکب)شخصی را گویند که اسب کوتل را میکشد. (ناظم الاطباء) (برهان) :
دور جنیبت کش فرمان توست
سفت فلک غاشیه گردان توست.نظامی.
|| میرآخور را نیز گفته اند که ریش سفید طویله باشد. (برهان) (ناظم الاطباء).