«لغت نامه دهخدا»
[جُ] (ع اِمص) اسم است مجاوته را، و مجاوته با کلمهء جَوت جَوت شتر را خواندن است. (منتهی الارب). خواندن شتر را بسوی آب با جَوت جَوت. (اقرب الموارد).
