«لغت نامه دهخدا»
[جَ ذِ] (ع ص) جِ جاذب. (از اقرب الموارد): و هر کس که اعتزا نه به ولای او داشت و اِنْتِما نه بحبل هوای او، مترقب جواذب حوادث زمانه بود. (جهانگشای جوینی). رجوع به جاذب شود.