جوازان

«لغت نامه دهخدا»

[جُ] (اِ) جواز. هاون چوبین. (برهان) (آنندراج) (غیاث). رجوع به جُواز شود. || ظرفی که در آن شیرهء انگور و روغن کشند. (آنندراج). رجوع به جُواز شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر