«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (اِخ) موهوب بن ابی طاهر احمدبن محمد بن خضر، مکنی به ابومنصور و مشهور به جوالیقی. از دانشمندان و لغویان بزرگ است. وی علوم خود را از شیخ ابوزکریا خطیب تبریزی فراگرفت و در علم نحو دارای مذاهب غریبی بود. کتابهایی دارد، او راست: 1 - شرح ادب الکاتب. 2 - المعرّب من الکلام الاعجمی که در نوع خود کم نظیر است. 3 - التکمله فیما یلحن فیه العامه. ابوالبرکات انباری از او اخذ کرده است. تولد او بسال 466 ه . ق. و وفات او ببغداد بسال 539 اتفاق افتاد. و در باب حرب بخاک سپرده شد. (معجم المطبوعات از ابن خلکان و روضات الجنات و بغیه الوعاه).