«لغت نامه دهخدا»
[جَ مِ] (ع ص، اِ) جِ جامد. خلاف مایعات و نباتات. چیزهایی که نمو و رشد نمیکنند چون سنگ. || حدود بین دو زمین، و در حدیث است: اذا وقعت الجوامد فلا شفعه فی الحدود. (اقرب الموارد). رجوع به جامد شود.