«لغت نامه دهخدا»
[جَ نِ] (ع اِ) جِ جانب. اکناف. پهلوها. (منتهی الارب) : و برفق و مدارا بر همهء جوانب زندگانی میکرد. (کلیله و دمنه). بر حوالی و جوانب آن هزار قصر از سنگ بنیاد نهاده. (ترجمهء تاریخ یمینی). رجوع به جانب شود.