جوان مرده

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مُ دَ / دِ] (ص مرکب) پدر یا مادری که فرزند جوانش مرده است. || آنکه بجوانی میرد. || نفرینی است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر