جوانمرگ شدن

«لغت نامه دهخدا»

[جَ مَ شُ دَ] (مص مرکب) به جوانی مردن :
زهر پیری چو خورد شخص جوانی میرد
پیر هر کس که شود زنده جوانمرگ شده ست.
وحید (از آنندراج).