«لغت نامه دهخدا»
[جَ] (ع اِ) قِبَه. (منتهی الارب) (آنندراج). شکنبهء گوسفند. (منتهی الارب). القِبه، ای کرش الشاه. (ذیل اقرب الموارد از قاموس).
