جودر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ / جُو دَ] (اِ) گیاهی است خودرو که بیشتر در میان زراعت و جو میروید و دانهء آن کوچک و باریک میباشد و آنرا بعربی طمج میگویند. (برهان). جوذر. (حاشیهء برهان چ معین از دزی ج 1 ص 178) (لکلرک ج 1 ص 387) :
سوی گاو یکسان بود کاه و دانه
بکام خر اندر چه میده چو جودر.
ناصرخسرو.
|| گاو را نیز گویند که عربان بقر خوانند. (برهان). جوذر. جیدز. جوادز گاو. بچه گاو دشتی. (انجمن آرای ناصری) :
نه نافه بیارد همه آهویی
نه عنبر فشاند همه جودری.منوچهری.
رجوع به جوذر شود.