«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جُو گَ دُ] (اِ مرکب)گوزگندم. جوزجندم. بیخ گیاهی است که در نظر مردم چنان وانماید که گویا چند گندم است که بر هم چسبیده اند. خوردن آن منع هوس خاک خوردن کند، و آنرا بعربی خرءالحمام گویند. (برهان) (آنندراج). له قوه مبرده مطفئه مجففه یقطع النزف... یبرء القوباء. یهیج الباه. (قانون بوعلی مقالهء دوم از کتاب دوم چ تهران ص175). رجوع به جوزجندم و گوزگندم شود.