«لغت نامه دهخدا»
[جَ / جُو زَ] (نف مرکب) جوزننده. آفتی است که در گندم و جو افتد و آن زرد بسرخی مایل است. (برهان). این آفت جو را خشک کند و تباه سازد. از: جو + زن بمعنی زننده و آسیب رسانندهء جو. (حاشیهء برهان چ معین).