جوزیانی

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِخ) خواجه رستم، از مردم جوزیان از اعمال بسطام بود. شاعری خوش طبع و خوشگو بوده، مداح سلطان عمر بن امیران شاه است. او راست:
گر ز خرگه ماه من دامن کشان آید برون
دود آه عاشقان از آسمان آید برون
آخر ای عاشق ز جور یار آه ازبهر چیست
بازناید تیر هرگه از کمان آید برون
می برآید هر زمانم آه دور از روی دوست
ترسم آخر در میان آه جان آید برون
گوئیا از آسمان منشور غم آید به ما
کی تواند کس ز مضمون نشان آید برون؟
(از مرآه الخیال ص66).