جوع

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع مص) گرسنه گردانیدن. مَجاعه. || تشنه گردیدن و مشتاق شدن: جاع الیه؛ تشنه گردید و مشتاق شد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر