جوغ

«لغت نامه دهخدا»

(اِ)(1) بر وزن دوغ، چوبی را گویند که در وقت زراعت کردن بر گردن گاو نهند. (برهان). رجوع به جغ و یوغ و جه شود.
(1) - افغانی jugh (یوغ گاوآهن). (حاشیهء برهان چ معین از هوبشمان ص423).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر