«لغت نامه دهخدا»
[اَ زَیْ یا] (اِخ) محمد بن ابی العباس احمدبن ابی سالم. بیست ودوم از سلاطین بنومرین ملقب به المنتصر بالله. آنگاه که موسی بن ابی الفضل سلطان مرینی فجأهً درگذشت، یعیش رهوبن ماسای وزیر، ابوزیان را که طفلی پنجساله بود به سوم رمضان سال 788 ه . ق. به پادشاهی فاس اعلام کرد، لکن سه تن از وزراء موسی به مخالفت یعیش قیام کرده و یکی از مدعیان تاج و تخت را که موسوم به محمد و ملقب به الواثق بالله و برادر موسی بود با مساعدت امیر غرناطه در پانزدهم شوال همان سال بپادشاهی برداشتند و ابوزیان محمد پس از 43 روز پادشاهی از سلطنت خلع گشت.