جولاهک

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ) عنکبوت. (برهان) (آنندراج) :
از پی کوریّ چشم دشمنان
بر در غار تو جولاهک تنید.
؟ (از شرفنامهء منیری).
|| تصغیر جولاه نیز هست که بافنده باشد. (برهان) (آنندراج). صورت قدیم: جولاهه. (حاشیهء برهان چ معین).