جوه جوه

«لغت نامه دهخدا»

[جَ هِ جَ هِ] (ع اِ صوت)کلمه ایست که بدان شتران نر را خاصه زجر کنند. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). و همچنین است جاهِجاهِ. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر