جوهر علوی

«لغت نامه دهخدا»

[جَ / جُو هَ رِ عُلْ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آسمان. (شرفنامهء منیری) :
وآن آسمان که جوهر علویست نام او
بنگر چگونه قامتش از بار غم دوتاست.
؟ (از شرفنامهء منیری).