«لغت نامه دهخدا»
[جَ هَ] (اِخ) علی بن جعدبن عبید، مکنی به ابوالحسن. از مشاهیر محدثان بغداد است که از سفیان ثوری و مالک بن انس و غیره حدیث شنید و بخاری و احمد و دیگر مشایخ وقت از وی حدیث نقل کنند. وی در رجب سال 230 ه .ق . در 96 یا 97 سالگی درگذشت. رجوع به تاریخ بغداد ج 11 ص360 و ریحانه الادب ج1 ص289 شود.