«لغت نامه دهخدا»
[جَهْ] (ع ص) کونِ برهنه. (منتهی الارب): اِسْتٌ جهواء؛ مکشوفه. (ذیل اقرب الموارد). || سماء جهواء؛ آسمان صاف و بی ابر. (منتهی الارب) (ذیل اقرب الموارد). || دار جهواء؛ خانهء بدون سقف. (اقرب الموارد).