جهید

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ع ص) مرعی جهید؛ چراگاه بسیار چریده ستور. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || جهد جهید؛ کوشش بسیار : ما فتح الله علیک الابعد جهد جهید. (سندبادنامهء عربی ص380). منتصر به جهدی جهید جان از میان بیرون برد. (ترجمهء تاریخ یمینی).