«لغت نامه دهخدا»
[جَ زَ] (اِخ) نام زنی است از خویله و بدو مثل زنند: قطعت جهیزه قول کل خطیب، و اصل آن اینست که گروهی گرد آمده بودند و دربارهء صلح میان دو قبیله در مورد خونی و قتلی که میان آنان اتفاق افتاده بود سخن میگفتند باشد که به دیه بین آنان مصالحه گردد که ناگهان جهیزه آمد و خبر داد که ولیّ مقتول به قاتل دست یافت و او را کشت. (منتهی الارب). و این در موردی گفته شود که سخنی همه را قانع و ساکت کند. (اقرب الموارد).