«لغت نامه دهخدا»
(ع ص) جِ جواد، بمعنی اسب تندرو و زیبا. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به جواد شود. || جِ جَیّد، بمعنی نیکو. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || (اِ) جِ جید، بمعنی گردن. (مهذب الاسماء) (غیاث اللغات) (آنندراج).