جیغوت

«لغت نامه دهخدا»

[جَ / جِ] (اِ) توبره ای که از لیف کنند. توبره و سبدی که از لیف سازند. (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). توبره و سبدی که از لیف بافند. (برهان) :
غم عیال نبود و غم تبار نبود
دلم بر آستن آکنده بود چون جیغوت.طیان.
رجوع به جیغت شود.