چابک قدم

«لغت نامه دهخدا»

[بُ قَ دَ] (ص مرکب) تندرو. تیزگام. چالاک :
چابک قدم بسیط افلاک
والاگهر محیط لولاک.
فیض فیاض (از آنندراج).