«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِ مرکب) کنایه از چهار عنصر است که خاک و باد و آب و آتش باشد. (برهان) (آنندراج). || (اِخ) چهار ستاره از بنات النعش باشد که آنها را نعش خوانند. (برهان) (آنندراج). چهارستارهء دب اکبر. (ناظم الاطباء).