چارپخ

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (اِ مرکب) نوعی از خیمه که در هند «بی چوبه» خوانند. (آنندراج). || هر چیز چهارگوشه. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر