«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ گَ / گِرْ یَ / یِ کَ دَ] (مص مرکب) سخت گریستن. || بی اندازه اظهار فقر یا بدبختی کردن. رجوع به چارچشمی شود.