«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِخ) یکی از قلاع قراولخانه ای است که در سمت مشرق و شمال بجنورد مابین خاک زعفرانلو و شادلو واقع است. (مرآت البلدان ج 4 ص 44). چارحد. [ حَ ] (اِ مرکب) شرق و غرب و جنوب و شمال. (آنندراج). مشرق و مغرب و شمال و جنوب. (ناظم الاطباء). چار جهت : کرد رها در حرم کاینات هفت خط و چارحد و شش جهات.نظامی. سرای شرع را چون چارحد بست بنابر چاردیوار ابد بست.نظامی. بر قرعهء چارحد کویت فالی زنم از برای رویت.نظامی. || توسعاً همه و تمامی جائی : جهان را همه چارحد گشت و دید که بی چارحد ملک نتوان خرید.نظامی. که حکم تو بر چارحد جهان رونده است بر آشکار و نهان.نظامی.