چارخانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (ص مرکب، اِ مرکب)یک نوع پارچه. پارچه ای که دارای خطوط صلیبی رنگارنگ باشد. (ناظم الاطباء). پارچه ای که دارای نقوش مربعی شکل باشد. پارچهء شطرنجی. || هر کس که تجاوز از شأن و حد خود کند. (ناظم الاطباء). || دیگ بزرگی که دارای چارخانه باشد. (ناظم الاطباء) :
نخواهد ماند آخر جاودانه
در این نه مطبخ این یک چارخانه.نظامی.